ผู้ช่วยศาสตราจารย์อารยะ ศรีกัลยาณบุตร
ภาควิชานฤมิตศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กรกฎาคม ๒๕๔๘
-----> การที่มีโอกาสสอนหนังสือทั้งเด็กไทยและฝรั่ง ทำให้ต้องคอยตอบคำถามของใครต่อใครว่าทำไมเด็กไทยถึงเก่งสู้เด็กฝรั่งไม่ได้ ซึ่งผมมักจะเริ่มต้นตอบคำถามด้วยการประเมินส่วนตัวว่า ที่จริงแล้วเด็กไทยเก่งกว่าเด็กฝรั่งหลายๆ เรื่อง แต่เรื่องที่เด็กไทยเก่งสู้เด็กฝรั่งไม่ได้นั้น มีแค่เรื่องเดียว และเผอิญว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมาก คือการขาดนิสัยช่างคิดวิเคราะห์
เพื่อความยุติธรรม ผมต้องเสริมต่อว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของเด็ก แต่เป็นเพราะได้รับการฝึกฝนมาโดยมุ่งให้แม่นยำเนื้อหาวิชาการ มากกว่าที่จะพิจารณาว่าเอาวิชาการนั้นไปทำอะไร หรือมีวิชาการอื่นที่ดีกว่าวิชาการนี้หรือไม่ การขาดนิสัยช่างคิดวิเคราะห์มาตั้งแต่เด็กนี้ ทำให้คนไทยจำนวนมากเป็นพวก “เห็น” แต่ “ไม่ตระหนัก” มีนิสัยที่จะปล่อยให้ทุกอย่างผ่านตาไป โดยเจ้าตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรด้วย... แต่คุณอนุทินไม่ได้เป็นอย่างนั้น
งานเขียนของคุณอนุทิน แสดงให้เห็นถึงการใส่ใจในเรื่องรอบตัว พยายามแยกแยะและอธิบาย พยายามให้คำตอบสำหรับคำถามสำคัญที่คนส่วนใหญ่ไม่เคยคิดแม้แต่จะตั้งคำถาม
งานเขียนของคุณอนุทินแสดงการไม่เพิกเฉยต่อเหตุผลของสิ่งที่เกิดขึ้น และท้าทายความเหมาะสมของสิ่งนั้นด้วยความเห็นส่วนตัวที่มีตรรกะ ผมว่าความคิดผิดหรือถูกไม่ใช่ประเด็นที่เป็นข้อเด่น การนำเสนอแง่มุมใหม่ให้กับสิ่งเดิมต่างหาก ที่เป็นการเปิดประตูให้มีการปรับปรุง เปลี่ยนแปลง และพัฒนาให้สิ่งต่างๆ ดีขึ้นกว่าเดิม
ผมจึงหวังว่าผู้อ่านจะไม่มัวมุ่งแค่จับประเด็นของเนื้อหาที่นำเสนอเท่านั้น แต่หวังว่าจะให้ใช้งานเขียนนี้เป็นเหมือนตัวอย่างในการฝึกฝนตนเอง เพื่อให้มีสายตาแบบเดียวกัน ในอนาคตต่อไปจะได้ไม่ทำแค่ “มอง” แต่ยังจะ “เห็น” อีกด้วย
Showing posts with label ผศ. อารยะ ศรีกัลยาณบุตร. Show all posts
Showing posts with label ผศ. อารยะ ศรีกัลยาณบุตร. Show all posts
7/31/2005